امروزه در تمام دانشگاههاي ايران و براي تمام رشتههاي تحصيلي،سلسله دروسي با عنوان «دروس عمومي» تدريس ميشود. اغلب اين دروس كه 20 واحد درسي دانشگاهي (در مقطع كارشناسي) را شامل ميشود براي بسياري از دانشجويان حالت زنگ تفريح داشته و به عنوان «درس نمره آور براي بالا رفتن معدل» به آن نگريسته ميشود! نويسنده اين وبلاگ گوشهاي از سوابق ذهني خويش در گذراندن اين دروس را براي شما ميآورد تا با هم به يك جمعبندي نهايي برسيم:
1- زبان خارجي: يادگيري بهتر زبان انگليسي براي فهم بهتر متون اصلي (يا به قول معروف اوژينال) علمي دنيا و آمادگي براي كسب درس زبان تخصصي. يكي از معدود و شايد تنها درس مفيد عمومي.
2- معارف اسلامي 1 و 2: شرح تفصيلياي از تمام آنچه به نام بينش اسلامي و يا دين و زندگي در دبيرستان و قبل از آن در ذهن فرو رفته شده. با لزوم پذيرفتن تمام مطالب درس استاد قبل از آغاز سخن، اعم از وجود خدا و اثبات نبوت و معاد و ضرورت وجود حكومت ديني و پايان يافتن عصر سكولار و البته اصل ولايت فقيه و... با توجه به اينكه تمام مطالب فوق را استاد به منطقيترين روش ممكن به خورد دانشجوي مؤمن و انقلابي عزيز خواهد داد. به همراه چاشنياي از فحش و ناسزا به روشنفكران بي دين غربزده علي الخصوص دكتر عبدالكريم سروش و مقاديري اهانت لطيف (و بعضا سخيف) به اهل سنت بدون توجه به حضور دانشجويان سني مذهب سر كلاس. دست آخر هم پرينت يك مقاله مذهبي از اينترنت و يك نمره بالا...!
3- فارسي عمومي: استاد كتابي سرشار از مواهب ادبي مفاخر ملي كشور را به دست ميگيرد و شعرو نثر و نغز و ... ميخواند و امتحان ميدهيم و نمره ميگيريم...
4- انقلاب اسلامي و ريشههاي آن: شرح تاريخ معاصر ايران از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامي با لت و پار كردن تمام روشنفكران تاريخ ايران و ارج و قرب روحانيون و حوزههاي ديني كه مقابل وطنفروشي گروه نخست ايستادند و شرح خلاصهاي از لطمات و صدمات و خيانات پهلويان 1 و 2 با تجليل از عناصر افراطياي مانند نواب صفوي و دار و دسته و اخلافش همچون مؤتلفههاي اسلامي و البته تجليلهاي از نوع هندوانه زير بغل گذاشتني از همچون «شريعتي»ها و...
5- اخلاق و تربيت اسلامي: خلاصهاي از علم اخلاق و شرح مباني اخلاق در نگاه اسلام و وظايف زن در بحث اخلاق اجتماعي. به شخصه پس از گذراندن اين درس به اين نتيجه رسيدم كه مطابق روايات بزرگان دين اسلام،مهمترين عامل بي اخلاقي و بي بند و باري اجتماع،بيرون آمدن زنها از خانه هاست!
6- متون اسلامي: شرحي بر متون مذهبي شيعي (و نه اسلامي) كه اهم نكتهاش آموزش عربي است و الا محتوايش همان اخلاق و تربيت... و معارف است. از آنجا كه هيچ دانشجويي هم حاضر نيست متون عربي را ياد بگيرد اساتيد به همان محتوا بسنده ميكنند و از خير حفظ كردن متن و آموزش زبان عربي ميگذرند!
7- تاريخ اسلام: شرحي از تاريخ تشيع،با همان چاشني مقاديري اهانت نظري و كلامي به اهل سنت.
8- تربيت بدني 1 و 2: مقاديري نرمش هفتگي براي محكم كردن عضلات و البته حركات ورزشي روي آسفالت!
9- تنظيم خانواده: ....!
آموزش اكثر دروس عمومي در دانشگاهها پايه منطقي و موجهي ندارد و تنها بي جهت اتلاف اوقات ارزشمند دوران دانشجويي است. شرح مكرر تمام مباحث مذهبي و سياسي و تاريخياي كه بارها شنيده شده و بازهم سر كلاس درس بدون پذيرفتن هيچ نظر مخالفي تكرار ميشود چه منطق عقلانياي را در پي دارد؟ اگر از يادگيري زبان خارجه براي برقراري ارتباط با جهان علم و دانش و تنظيم خانواده براي آموزش صحيح نحوه كنترل تناسل و البته ادبيات فارسي براي يادآوري آثار ادبي گذشتگان و معاصران بگذريم،مثلا ورزش بدون امكانات اوليه ورزشي چه فايدهاي خواهد داشت؟