| تبليغات | X |
آهسته و پيوسته پيش ميرود،در ژرفاي شب تاريك. نميداند به كجا ميرود و چرا ميرود و چگونه ميرود. فقط ميرود. دل درياي تاريك شب را ميشكافد و پيش ميرود. مسئوليت سنگيني بر دوشش حس ميكند. در تمام اين سالها هرچه توان داشت گذاشت. كِشت و كِشت و كِشت و اينك مغموم از آتشي كه بر خرمن كِشتش زدهاند ميرود.سرنوشت اينك پاياني تلخ برايش رغم زده. ميرود و ميداند كه پايانش فراميرسد اما كجا؟چگونه؟
آهسته و پيوسته پيش ميرود،در ژرفاي شب تاريك. خسته است. خسته از جفاي روزگار. خسته از جور همداستانه خدايان سنگدل تاريخ،زر و زور و تزوير و مثلث شوم ناكثين و قاسطين و مارقين،خسته از استحمارگر و استحمارشده،خسته از دشنههاي سهمآلود عاملان تشيع صفوي و ساواك شاهنشاهي، زخمهاي تن در شكنجههاي كميته مشترك ضد خرابكاري را تحمل كند،با زخمهاي جان چه كند و زخمههاي زبان وارثان ابوهريره در كسوت علمآموزان مكتب صادق آل محمد(ص).
آهسته و پيوسته پيش ميرود،در ژرفاي شب تاريك. نميداند كه كدام داغ اينگونه شكستهاش كرده. داغ تنهايي و رنج همسر و فرزندانش يا داغ نااميدي دوستانش،آنگاه كه «ارشاد» را از دست رفته ديدند. يا داغ جهل خيل الله بر دشنه زدن بر قلب خودي يا داغ «حسن و محبوبه»،در تنهايياش بر رنجهاي فاطمه ميگريد و بر غربت علي،آنهنگام كه سر در چاه كرده،و بر تنهايي حسين و با تمام اين داغها بر سينه پيش ميرود.
آهسته و پيوسته پيش ميرود،در ژرفاي شب تاريك. براي احسان نوشت:«...و بداند ميراث آبا و اجدادياش جز كتاب و فقر و آزادگي نيست.» و نوشت براي سوساي عزيزش. سوسن و سارا. دختراني كه همانها تنها شاهدان مرگش بودند. و نوشت كه آيندگان بدانند و در تاريخ بماند كه «عرفان،برابري و آزادي» سرچشمههاي رهايي بشر است از زير يوغ استحمار ديني و استكبار امپرياليستي و ليبراليستي و سرنوشت محتوم سوسياليستي. و در تمام اين سالها نوشت از محمد و از علي و از فاطمه و از ابوذر و از سربداران و از جودة السحار و از ماسينيون و از هبوط و از كوير و از شهادت و از ثار و از حج و از تشيع علوي و از حسين وارث آدم و از امت و امامت و از يك جلوش تا بينهايت صفرها.....
آهسته و پيوسته پيش ميرود،در ژرفاي شب تاريك. ميرود و اين آخرين منزلگاه اوست. جوان پرشور مزيناني،چريك دانشجوي سوربن پاريس،استاد دوستداشتني دانشگاه مشهد،روشنفكر حسينيه ارشاد،خطيب پرشور «پس از شهادت» و اينك سائوتهمپتون. و آهسته و بيصدا در سكوت و تاريكي شب پر مه اين شهر غريبه،بال گشود و رفت. و رفت كه رفت...شهيد شاهد...
مرگش را مرگ سرخ نام نهادند و همه مبارزان بر سوگش گريستند. اماممردي از نسل پاكان تشيع علوي بر پيكرش نماز گذارد و چمران هنگام تدفينش مرثيه خواند كه:«...اي علي! هميشه فكر ميكردم تو بر مرگ من مرثيه خواهي گفت و چقدر متاثرم كه اكنون من بر تو مرثيه ميخوانم...». و علي در جوار زينب آرام گرفت...
سيامين سالگرد عروج عاشقانه معلم شهيد انقلاب سرخ علوي،دكتر علي شريعتي فرارسيد. تقارن پر معناي سالگشت درگذشت دكتر علي شريعتي و سالروز شهادت «بانوي بينشان»،حضرت زهراي مرضيه (درود بيپايان خدا بر او) بيش از هر چيز يادآور روايت باشكوه شريعتي از «زن» و از «فاطمه» است. «...خواستم بگويم فاطمه دختر خديجه است،ديدم كه فاطمه نيست. خواستم بگويم فاطمه دختر محمد است. ديدم كه فاطمه نيست....اينها همه هست و اينهمه فاطمه نيست فاطمه فاطمه است.» ياد شريعتي گرامي و راهش،امتداد خط سرخ مادرش زهرا،نخست شهيد مكتب تشيع علوي،پاينده و پررهرو باد.
|
شعري از سيمين شعر ايران، بانو سيمين بهبهاني را برايتان قرار ميدهم. احتمالا به دليل امتحانات پايان ترم دو هفتهاي بروز رساني نداشته باشم.ياحق جان فدای صلح پذيران | |
|
«تانيا در وكس» كانديداي زن انتخابات مجلس سناي بلژيك، با چاپ يك پوستر تبليغاتي جنجالي و يك وعده انتخاباتي جنجاليتر، چند روزي است خبرساز شده. وي با چاپ پوستري كه در آن كاملا برهنه ظاهر شده،وعده داده با چهل هزار نفر(؟!) از كساني كه بو وي راي دهند،به شكل مخصوصي سكس انجام دهد!! يك خبرگزاري ايراني با درج اين خبر آن را «غير اخلاقي ترين وعده انتخاباتي» خوانده و بحران اخلاقي در غرب را يادآور شده. در عين حال وبلاگرهاي زرد و جنجالي ايراني نيز فرصت را مغتنم شمرده و با قرار دادن تصوير پوستر خانم كانديدا، از دريچه جاذبههاي جنسي، به ماجرا آب و تاب دادهاند(تا بلكه چند روزي بازيگران بخت برگشته ايراني نفس راحت بكشند!) البته اين ماجرا در خود بلژيك بازتاب هاي متفاوتي داشته و با انتقاد و تمسخر روبرو شده. وحتي برخي نشريات بلژيكي با اشاره به محاسبات رياضي خود كار خانم «در وكس» را سخت و ملالآور خوانده!
حال،دقيقا نميدانم كه با ديدن پوستر مذكور و شنيدن وعده خانم كانديدا،چه حسي بايد پيدا كنم! آيا بايد از حد نهايت آزادي غربي لذت وافر ببرم يا بايد پيوند فرخنده سكس و دموكراسي را جشن بگيرم؟! يا اينكه مرگ ارزشهاي انساني را سوگوار باشم و كوبيده شدن ميخي ديگر بر تابوت شرافت انساني را به تماشا بنشينم. هرچه هست بگذار براي ما داستان اتنتخابات سكسي بلژيكي در حد همان شوخي و خنده روزمره بماند و بگذرد. چه،نه از اوضاع و احوال سياسي بلژيك و تركيب احزابش باخبريم و نه حوصله پيگيري اخبار تا ده ژوئن(بيست خرداد) يعني زمان برگزاري انتخابات را داريم. كه آيا بلژيكي ها به اين وعده عجيب و غريب راي خواهند داد؟ اصلا هم اهميت ندارد كه آيا «دروكس» در صورت پيروزي به وعدهاش جامه عمل ميپوشاند يا نه؟! چه در دنياي امروز كه داستان مردمانش قصه اقوام پيشين را كمرنگ ميكند،نبايد با چنين حوادث زودگذري تكان خورد. بيست خرداد قطعا روز سرنوشت بلژيكيها نيست.
با فاصله گرفتن از روزهاي حساسيتبرانگيز تجمعات دانشجويي و اعتراضات صنفي در دانشگاه و نزديك شدن به روزهاي امتحانات پايان ترم،فرصت مناسبي است تا وعدهاي را كه در پست سالگرد تاسيس وبلاگ داده بودم،تا قسمتي عملي كنم. قول داده بودم در سال جديد، مطالبي در باب سينما و ادبيات هم در وبلاگ قرار دهم. امروز دو وبلاگ ادبي و سينمايي را به شما معرفي ميكنم. يكي وبلاگ «آرمان» دستنوشتههاي «محمد رضا محقق» و ديگري «مردسوم(third man)» مطالب «يحيي نطنزي». اين عزيزان هردو از جمله منتقدان جوان و البته حرفهاي سينما و از نويسندگان بااستعداد ادبي هستند. سينماي امروز ايران فاصله عميقي تا سينماي حرفهاي جهان دارد.اين مطلب را هيچ كس نميتواند ناديده انگارد يا انكار كند حتي اربابان بيفرهنگ دستگاه فرهنگي كشور! اين فاصله كل سينماي امروز ايران را پوشش ميدهد، از ساختار فيلمها گرفته تا شكل جشنوارهها و البته «منتقدان». منتقدان مطرح امروز سينماي ايران اكثرا هيچ نقشي در پيشرفت سينماي ملي ندارند. قصد ندارم در اين باب وارد جزئيات شوم اما حقيقت تلخ ماجرا اين است كه جز چند منتقد دلسوز حرفهاي كمتر منتقدي را ميتوان يافت كه هردو ويژگي را با هم داشته باشد! در اين بين بايد امثال محقق ها و نطنزي ها را قدر دانست. منتقدان نه چندان مطرح اما با استعدادي كه هرگز اصول حرفهاي نقد سينمايي را فداي اميال و خواستهها و حتي اعتقادات شخصي و خصوصي نميكنند. نوشتههاي سينمايي محقق و نطنزي (و امثال آنها كه به تدريج معرفيشان خواهم نمود) نمونههاي خوبي است براي كساني كه سينما را براي سينما بودنش، دوست دارند نه به خاطر اميال سياسي يا هوسهاي جنسي يا خواستههاي عاطفي و امثال آن.
كوتاه سخن آنكه، گشت زدن در «آرمان» و «مرد سوم» از آن وبگرديهايي است كه لذت بردن از سينما حرفهاي جهان را براي مخاطب علاقمند فراهم ميكند. البته هردو به سينماي ايران هم نيم نگاهي دارند كه ميتواند در نوع خود جذاب باشد. نمونهاش مطلب آخر آرمان در باب فيلم فخيم اخراجيها!! سر زدن به آرمان و مرد سوم را لااقل هفتهاي يكبار از دست ندهيد اگر علاقمند به اين نوع سينما و ادبيات و اين نوع نقد هستيد. اگر نه كه طرفش نرويد كه ممكن است زبان به ظاهر گزندهشان آزارتان دهد.لينك وبلاگهاي آرمان و مرد سوم در انتهاي قسمت پيوندهاي وبلاگ آمده است.
من تحصن ميكنم،چون حق و حقوق قانوني و منطقي خويش را مطالبه مينمايم.چون اعتقاد راسخ به پاسخگويي مسئولان دانشگاه دارم.چون گريز هاي پيدرپي مسئولان از پاسخگويي را پذيرفتن نميتوانم! دانشگاه آن زمان زنده است كه نقاد و پرسشگر باشد.دانشگاه قم،كه تا پيش از اين در سكوت و سكون مرگ فرو رفته بود امروز بيدار شد.امروز بيدار نشد،اين نهضت بيداري از مدتها پيش آغاز شده بود اما امروز بيداري،تجلي پيدا كرد.ظهور كرد.رخ نماياند.حراست را به زحمت انداخت.جريانهاي افراطي دانشجويي را عصباني كرد.دانشگاه زنده است.اين را همه بدانند.همه آنها كه گمان ميكردند با تهديد و ارعاب و مبارزه با حركت اصلاحي و برخورد با «رويش» دانشجويي ميتوانند دانشگاه را آرام كنند.حال بگذار آن فئه كثيره اين فئه قليله را به باد تمسخر بگيرند.مگر نه اينكه غلبت...باذن الله وعده حق حضرت حق است.دانشگاه زنده است و زندگي دانشگاه جز حركت و پرسشگري و نقادي نيست.من سوال ميكنم.نقد ميكنم.به پاسخگويي فرا ميخوانم.اعتراض ميكنم.تجمع ميكنم.تحصن ميكنم،پس هستم.
درباره تجمع امروز در دانشگاه:ويژهنامه نشريه دانشجويي تارا،مسئولان دانشگاه خصوصا شخص آقاي قاضي را به شركت در جلسهاي با حضور دانشجويان و پاسخگويي به آنان در روز چهارشنبه ساعت يازده و سي تا يك و سي دقيقه دعوت كرده بود.اما در موعد مقرر دانشجوياني كه براي حضور در مراسم به سمت تالار مفيد ميرفتند،با دربهاي بسته روبرو شدند كه خبر از عدم پاسخگويي آقايان داشت.لذا دانشجويان معترض دست به تجمع اعتراضآميز در مقابل درب بسته تالار نمودند.با اقامه نماز جماعت ظهر در مقابل تالار تجمع رنگ تحصن نيز به خود گرفت و دانشجويان اعلام كردند تا ساعت يك و سي دقيقه به حضور خود در برابر تالار ادامه خواهند داد.با اتمام مهلت مقرر نمايندگان دانشجويان معترض با خواندن بيانيهاي اعلام كردند،تا امروز قصد اين بود كه مسايل دانشگاه در داخل دانشگاه و با گفتگو و پاسخگويي مسئولان حل شود،اما امروز ديگر حجت تمام شده و دانشجويان براي استيفاي حقوق خود مسايل را به مطبوعات و رسانههاي خارج از دانشگاه خواهند كشاند.
تجمع دانشجویان دانشگاه قم(واژه ای در قفس)
نیاز باشد پاسخگویی را درس خواهیم داد....(انجمن علمی علوم کامپیوتر دانشگاه قم)
حلقه ای به گرد...(دختران شرقی)
